din

Galego

Verbo

din

1. Definición impropia: terceira persoa do plural, presente do verbo «dicir».

Azarí

Substantivo

din

1. (Relixión) Relixión.

Indonesio

Substantivo

din

1. (Relixión) Relixión.

Malaio

Substantivo

din

1. (Relixión) Relixión.

Turco

Substantivo

din

1. (Relixión) Relixión.

Usbeco

Substantivo

din

1. (Relixión) Relixión.

Zhuang

• Etimoloxía: do prototai *tiːnᴬ. Cognado co tailandés ตีน, co lao ຕີນ, co tai lü ᦎᦲᧃ, co shan တိၼ်, co Modelo:aho Modelo:aho ou co bouyei dinl.

• Pronuncia: /tin˨˦/ (AFI)

Substantivo

din

1. (Anatomía) Pé.
2. Base.

Termos relacionados

• nyauj