Dingo
Itxura
| Dingo | |
|---|---|
| Holozeno goiztiarra – egun | |
| Sailkapen zientifikoa | |
| Klasea | Mammalia |
| Ordena | Carnivora |
| Familia | Canidae |
| Generoa | Canis |
| Espeziea | Canis familiaris |
| Azpiespeziea | Canis familiaris dingo Meyer, 1793
|
| Banaketa mapa | |
| Datu orokorrak | |
| Ernaldia | 63 egun |
| Elikadura iturri nagusia | Kanguru gorria, Macropusa, Walabia, Setonix brachyurusa, untxi arrunta, Wombata, Dasyurusa, Trichosurus vulpecula, Ekidna, emua, Rusa unicolorra, Dromedarioa, ardia, Ahuntza, astoa, abelgorria, Txitala, erbi arrunta, beltxarga beltza, Alectura lathamia, Asiar bufaloa, arraina, Eudyptula minorra, haratustela, elikagai hondarra, Arratoia, Notamacropus agilisa, mika-antzara, Chelonia mydasa, koala, Ornitorrinkoa, Macrotisa eta Dendrolagusa |
| Haginkadaren indarra | 125 |
| Genomaren kokapena | dnazoo.org…, ensembl.org…, dnazoo.org… eta dnazoo.org… |
Dingo edo dingo txakur (Canis lupus dingo) Australasian bizi den otsoen azpiespeziea da, ziur asko asiar otsoaren (Canis lupus pallipes) ondorengoa[1].
Ezagunenak Australiakoak badira ere, hego-ekialdeko Asia osoan bizi dira eta azken eskualde honetan dute jatorria. Dingo hitzak Australiako aborigenen dharuk edo eora hizkuntzetan du jatorria[2].
Erreferentziak
[aldatu | aldatu iturburu kodea]- ↑ The Cambridge Encyclopedia of Human Evolution. Cambridge University Press.
- ↑ Dixon, R. M. W.. (2004). Australina Languages. Cambridge University Press ISBN 0-521-47378-0..