close
Przejdź do zawartości

Uniper

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Uniper SE
Logo
Państwo

Image Niemcy

Siedziba

Düsseldorf

Data powstania

2016

Forma prawna

spółka europejska

brak współrzędnych
Strona internetowa

Uniper SE – niemieckie przedsiębiorstwo energetyczne z siedzibą w Düsseldorfie, które prowadzi działalność w zakresie fizycznego handlu gazem ziemnym i węglem oraz wytwarzania energii elektrycznej[1].

W jego skład wchodzą, należące w przeszłości do E.ON, zakłady dostarczające energię elektryczną i przedsiębiorstwa prowadzące działalność w zakresie obrotu towarami w Europie i Rosji[2].

Jest największym niemieckim przedsiębiorstwem importującym gaz i dystrybuującym go w Niemczech[3].

Do jego klientów należą przede wszystkim spółki komunalne oraz duże zakłady przemysłowe[4].

W wyniku wstrzymania dostaw gazu z Rosji spółka poniosła ogromne straty, gdyż musiała wywiązać się ze swoich kontraktów z lokalnymi odbiorcami gazu, nie mając już dostępu do taniego importu z Rosji[3]. Konieczność sprowadzania go po znacznie wyższej cenie z innych źródeł sprawiła, że Uniper znalazł się na krawędzi bankructwa[3].

Aby uratować spółkę, a wraz z nią dostawy gazu dla gospodarstw domowych, rząd federalny przejął udziały w Uniperze[3]. Pakiet ratunkowy o łącznej wysokości 29,5 mld euro stanowił największą w historii RFN pomoc finansową dla pojedynczego przedsiębiorstwa[5].

Uniper posiadał także bardzo pokaźne aktywa w Rosji – 83,73% udziałów w rosyjskiej spółce Unipro, która jest współwłaścicielką m.in. dużych elektrowni gazowych i węglowych w Rosji[6]. W kwietniu 2023 roku Rosja opublikowała dekret prezydencki zezwalający władzom na wprowadzenie tymczasowej administracji nad aktywami należącymi do niektórych zagranicznych przedsiębiorstw w Rosji[6]. Na tej podstawie aktywa Unipro zostały przekazane rosyjskiej agencji państwowej[6].

W związku z tym, że to Gazprom wstrzymał w 2022 roku dostawy gazu do Niemiec (w pogwałceniu obowiązującego kontraktu), Uniper wystąpił o odszkodowanie przed międzynarodowym sądem arbitrażowym w Sztokholmie, zgodnie z zasadami przyjętymi w umowie[6]. Ten przyznał Uniperowi rację, zasądzając odszkodowanie w wysokości 14 mld euro[6]. Rosja nie uznała wyroku i odmówiła jego wykonania[6]. Zamiast tego rosyjski sąd wydał w odwecie wyrok skazujący Uniper na wypłatę odszkodowania w podobnej wysokości na rzecz Gazpromu[6].

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.10951 – BMF / Uniper). (CELEX: 52022M10951).
  2. Zgłoszenie zamiaru koncentracji (Sprawa M.8660 – Fortum/Uniper). (CELEX: 52018M8660).
  3. 1 2 3 4 Piotr Buras, Zeitenwende. Jak wojna w Ukrainie zmienia Niemcy [online], s. 45–46 [dostęp 2023-06-02].
  4. Zbyt wielki, by upaść – niemiecki plan ratunkowy dla Unipera, [w:] Niemcy wobec wojny. Rok zmian, Ośrodek Studiów Wschodnich, luty 2023, s. 101–104, ISBN 978-83-67159-29-6 [dostęp 2023-06-04].
  5. Niemcy: nacjonalizacja Unipera, [w:] Niemcy wobec wojny. Rok zmian, Ośrodek Studiów Wschodnich, luty 2023, s. 154–156, ISBN 978-83-67159-29-6 [dostęp 2023-06-04].
  6. 1 2 3 4 5 6 7 Liczenie strat: niemiecki biznes w Rosji, [w:] Piotr Buras, Zmiana przez wojnę: Niemcy wobec Rosji po 2022 roku, Fundacja im. Stefana Batorego, 2026, s. 53–63, ISBN 978-83-68802-05-4.