close
Przejdź do zawartości

Opaliny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Opaliny
Ilustracja
Protoopalina pingi[1]
Systematyka
Domena

eukarionty

Typ

stramenopile

Gromada

Opalinea

Rząd

Opalinida

Rodzina

Opalinidae

Nazwa systematyczna
Opalinidae
Synonimy
  • Opalinata

Opaliny (Opalinidae) – monotypowa gromada, rząd i rodzina stramenopilów. Z powodu licznych wici pokrywających ciało, uprzednio zaliczane do orzęsków; w 1975 należały do wiciowców, a obecny przydział nadano w 1999 roku.

Opaliny są cudzożywnymi, jednokomórkowymi eukariontami, których długość ciała może dochodzić nawet do 3 mm[2]. Najlepiej poznanym gatunkiem Opalinata jest Opalina, która osiąga długość 90–500 μm długości[3]. Opaliny posiadają od dwóch do wielu jąder.

Bioróżnorodność

[edytuj | edytuj kod]

Aktualnie rozpoznano i sklasyfikowano cztery rodzaje Opalinata: Cepedea, Opalina, Protoopalina, Zelleriella. Rozróżnienie następuje na podstawie kształtu komórki w przecięciu poprzecznym, oraz na podstawie ilości jąder w organizmie. Gatunki znajdujące się w grupach Cepedea oraz Opalina odznaczają się obecnością wielu jąder, natomiast Protoopalina i Zelleriella są dwujądrowe[2].

Charakterystyka

[edytuj | edytuj kod]

Protisty należące do gromady Opalinata wyróżniają charakterystyczne cechy morfologiczne, dzięki czemu ich rozpoznanie nie należy do trudnych. Transparentna komórka jest specyficznie spłaszczona, eliptycznie wydłużona i elastyczna, a jej powierzchnia pokryta jest rynnami ułożonymi równolegle do siebie i spiralnie względem całej komórki. Rynny w ciele Protista wypełnione są wieloma wiciami, które biją w metachronicznym rytmie. Momentem wyjściowym dla falowania wici jest przednia część organizmu. Z racji braku cytostomu, Opalinea odżywiają się dzięki pinocytozie.

Pomiędzy sąsiednimi rynnami pokrywającymi ciało Opalinea pellikula jest mocno wygięta i tworzy cienkie, wysokie grzbiety na komórce organizmu, które wspierane są przez wstęgi połączonych ze sobą mikrotubul. Dodatkowe zewnętrzne połączenie ze sobą grzbietów zapewnia stabilizację korze i jest przyczyną tak regularnego rozstawienia krawędzi korowych.

Swoją nazwę Opalinata zawdzięczają opalizującemu efektowi, jaki wytwarzany jest podczas nakierowania na nie źródła światła.

Występowanie

[edytuj | edytuj kod]

Przedstawiciele Opalinata występują w jelitach różnorodnych zwierząt[4]. Niektórzy przedstawiciele są obecni w organizmach zmiennocieplnych kręgowców[2], jednak najpowszechniej Opalinata spotykane są we wnętrznościach żab niezależnie od ich gatunku, czy zamieszkiwanego kontynentu.

Protisty te zamieszkują końcowy odcinek przewodu pokarmowego żab. Pomimo tak licznego występowania opalin w kloace tych płazów, zdaje się, że nie wywołują one żadnej szkody swojemu gospodarzowi[2]. Nie zbadano też żadnych korzyści, które mogłyby płynąć z zamieszkania organizmów w jelitach płazów czy gadów.

Cykl życia

[edytuj | edytuj kod]

Cykl życia Opalinata jest ściśle zsynchronizowana z życiem żywiciela, wewnątrz którego zamieszkują[1]. Najlepiej zbadany jest cykl życia Opalina: przez większość roku następuje rozmnażanie bezpłciowe poprzez podział komórki, z kolei gdy nadchodzi sezon godowy u gospodarza protista, cysty w których wytwarzają się gamety opuszczają ciało gospodarza wraz z kałem. Opalinata dostaje się do układu pokarmowego żab dzięki wodzie, następnie dojrzewają w jej wnętrznościach, a cykl zamyka ponowny podział bezpłciowy.

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Weidong Li, Chong Wang, Feng Huang, Ming Li, Frank Nilsen, Redescription of Protoopalina pingi Nie, 1935 inhabiting the recta of Hylarana guentheri and Pelophylax nigromaculatus in China, „Parasite”, 21, 2014, s. 46, DOI10.1051/parasite/2014021, ISSN 1776-1042, PMID25208482, PMCIDPMC4160848 [dostęp 2019-05-30].
  2. a b c d Martin Kostka, Opalinata, John M. Archibald i inni red., Cham: Springer International Publishing, 2016, s. 1–23, DOI10.1007/978-3-319-32669-6_4-1, ISBN 978-3-319-32669-6 [dostęp 2019-06-19] (ang.).
  3. opalinid, [w:] Encyclopædia Britannica [dostęp 2022-09-30] (ang.).
  4. Opalinids [online], tolweb.org [dostęp 2019-06-19].