close
Jump to content

Chromium

Image
E Vicipaedia
24 VanadiumchromiumManganum
Al

Cr

Mo
Image
Proprietates generales
Nomen, Symbolus, Numerus Atomicus chromium, Cr, 24

Chromium[1][2] est elementum chemicum metallicum transitionis cui numerus atomicus 24 et symbolum Cr. In grege sexto et periodo quarta systematis periodici ponitur. Quattuor isotopos stabiles habet 50Cr, 52Cr, 53Cr, et 54Cr: abundantissimum est chromium-52 (24 protones et 28 neutrones) et massa atomica elementi 51,996 valet. Chromium primum inventum est a Ludovico Nicolao Vauquelin anno 1797. Homines chromio in metallurgia utuntur.

De proprietatibus chemicis

[recensere | fontem recensere]
Image
Natrii chromas.

Aspectus metalli puri est cristallum durum, candidum argenteum et lucidum quia lucis maximam partem refringit. Chromium cum aliis elementis reagit sed nec ab aëre oxidatur nec ab aqua mutatur. Duo praecipui gradus oxidationis in natura reperiuntur: +3 et +6. Eius configuratio electronica notatur 3d54s1. Temperatura qua liquidum fit: 1860 gradus Celsiani. Qua gas fit: 2600 gradus Celsiani. Massa per volumen: 7,19g/cm3.

Compositum chromii naturaliter abundans est chromita FeCr2O4. Utilis est etiam natrii chromas Na2CrO4, solidum aureum. Cation Cr3+ colorem suum carbunculo confert.

De purificatione

[recensere | fontem recensere]
Image
Pars birotae 'chromiatae'.

Industria chemica chromium purum ex mixturis mineralibus magnis temperaturis extrahit sive ex chromita per carbonium sive etiam ex alio oxido Cr2O3 per aluminium secundum reactiones infrascriptas:

FeCr2O4(s) + 4 C(s) → Fe(l) + 2 Cr(l) + 4 CO(g)
Cr2O3(s) + 2 Al(s) → Al2O3(s) + 2 Cr(l)

De usu humano

[recensere | fontem recensere]

Chromium aciariis additur ne oxidentur (aciarium inoxidabile) sed etiam per electrolysim tenuis pellicula chromii certis partibus autocinetorum aut birotarum automatariarum adplicatur non tantum contra oxidationem sed etiam ut magis luceant[3].

Nuper adhuc chromium micronutrimentum mammalibus necessarium habebatur[4] atque diaetae addebatur (quamquam multa alimenta iam chromii minimam partem continent). Nunc tamen de utilitate chromii ad salutem dubitatur nec iam inter micronutrimenta ponitur[5]. Econtra constat chromium(VI), hoc est cum gradu oxidationis +6, carcinogenum esse cum inhalatur[6][7].

Composita quoque suas utilitates invenerunt tamquam pigmenta in ceramica aut fungicidae (sales chromii).

  1. "Chromium": Peter van der Krogt, "Elementa chemica" apud situm Elementymology & Elements Multidict
  2. Origo nominis est verbum Graecum "χρῶμα" quod "colorem" significat, ita nominatum a Renato Iusto Haüy
  3. TUOFA: chromium versus aciarium inoxidabile.
  4. De chromii beneficiis, 2025. Scientia huius commentarii dubia est sed ostendit quomodo chromium salubre esse adhuc credatur.
  5. John B Vincent (2018)
  6. Eleni Sazakli (2024).
  7. Centre Léon Bérard: De chromio toxico.

Plura legere si cupis

[recensere | fontem recensere]
Image
Puri chromii cristalla.


Nexus interni

Nexus externi

[recensere | fontem recensere]
Elementa chemica: series paginarum brevium
Image

1 H 2 He 3 Li 4 Be 5 B 6 C 7 N 8 O 9 F 10 Ne 11 Na 12 Mg 13 Al 14 Si 15 P 16 S 17 Cl 18 Ar 19 K 20 Ca 21 Sc 22 Ti 23 V 24 Cr 25 Mn 26 Fe 27 Co 28 Ni 29 Cu 30 Zn 31 Ga 32 Ge 33 As 34 Se 35 Br 36 Kr 37 Rb 38 Sr 39 Y 40 Zr 41 Nb 42 Mo 43 Tc 44 Ru 45 Rh 46 Pd 47 Ag 48 Cd 49 In 50 Sn 51 Sb 52 Te 53 I 54 Xe 55 Cs 56 Ba 57 La 58 Ce 59 Pr 60 Nd 61 Pm 62 Sm 63 Eu 64 Gd 65 Tb 66 Dy 67 Ho 68 Er 69 Tm 70 Yb 71 Lu 72 Hf 73 Ta 74 W 75 Re 76 Os 77 Ir 78 Pt 79 Au 80 Hg 81 Tl 82 Pb 83 Bi 84 Po 85 At 86 Rn 87 Fr 88 Ra 89 Ac 90 Th 91 Pa 92 U 93 Np 94 Pu 95 Am 96 Cm 97 Bk 98 Cf 99 Es 100 Fm 101 Md 102 No 103 Lr 104 Rf 105 Db 106 Sg 107 Bh 108 Hs 109 Mt 110 Ds 111 Rg 112 Cn 113 Nh 114 Fl 115 Mc 116 Lv 117 Ts 118 Og