Bonloc, cunha superficie de 102 ha, é a máis pequena comuna do departamento. A súa poboación en 2012 era de 370 habitantes,[1] o que representaba unha densidade de 363 hab/km². O seu xentilicio é Lekuidar.[2]
Está atravesada polo río Arán, tamén coñecido como Harana e Joyeuse, un afluente do Adour.
Limita coas comunas de Hasparren, ao noroeste; Ayherre, ao leste e Mendionde, ao suroeste.
Bonloc ten unha historia rica e particular. A vila dependeu, desde o século XII até principios do século XVIII, do mosteiro de Roncesvales. Paul Raymond sinalou que Bonloc fora unha antiga encomenda relixiosa.[3] Esta institución medieval era unha illa feudal, con dereitos señoriais até o século XVII.[4] Os seus habitantes tiñan un estatuto de colo, intermedio entre a escravitude e o estado de home libre, e debían pagar diversos impostos ao mosteiro. Na vila había unua casa que servía de albergue nun dos camiños de Compostela.[5]
A principios do século XVIII, e até a Revolución francesa, a aldea foi unha posesión do Bispado de Baiona. A Revolución francesa procedeu á abolición dos privilexios e desmantelou a riqueza do clero. Os residentes de Bonloc alcanzaron daquela un estado de cidadán completo e quizais por iso é polo que os lekuindarras son particularmente celosos de conservar a súa identidade.[6]
Un feito histórico acaecido en Bonloc foi o Tratado de Bonloc. O 30 de novembro de 1273 asinouse nesta vila un tratado de alianza entre Henrique I, rei de Navarra e Eduardo I, rei de Inglaterra, polo cal a infanta Xoana, herdeira do Reino de Navarra (a futura raíña Xoana I de Navarra), casaría con Henrique, príncipe herdeiro do Reino de Inglaterra. Pero as mortes prematuras do rei Henrique I, o 22 de xullo de 1274, e do príncipe Henrique, o 14 de outubro do mesmo ano, deixaron este tratado sen efecto. Porén, a
alianza anglo-navarra sería confirmada polo matrimonio, en 1276, de Branca de Artois, viúva de Henrque I e nai de Xoana, con Edmundo, conde de Lancaster, irmán do rei Eduardo I.[7]
Un costume propio de Bonloc continúa perdurando hoxe: na véspera de san Xoán, á tardiña, os cazadores e, en xeral, calquera persoa que teña unha arma de fogo tiran ao aire desde a porta da súa casa. Non se sabe exactamente de onde procede este hábito, pero todos respectan escrupulosamente a tradición.[6]
.svg?lang=gl)
Escudo de armas
O río Arán ao seu paso por Bonloc
Igrexa parroquial
Un dos frontóns da vila.svg)
_%C3%A9glise,_vue_lat%C3%A9rale.JPG)
_un_des_frontons_du_village_avec_joueurs_de_pelota_pala_2_contre_2.JPG)
