portulakk

Planten er ein eittårig art som blir opptil 30 cm høg. Han har nedliggjande, kjøtfulle stenglar og blad og små, gule blomar.

Planten har opphav i Nord-Afrika, Asia og Midtausten. Den veks som ugras i alle varme og tempererte land. Planten er funnen tilfeldig forvilla i Noreg.

Friske blad, stilker og knoppar blir brukte i matlaging. Smaken er syrleg og salt.

Portulakk kan brukast frisk i salatar, supper og stuingar, til kalve- og lammekjøt, steik og kjøtkaker. Ein kan også tilsetje blada i stir-fry-retter eller koke dei som grønsak. Det mest vanlege her til lands er å sylte stilkene i sukker- og eddiklake og serverar til fiskesuppe og andre fiskeretter.

Planten har eit høgt innhald av mineral og vitamin.

Portulakk er ein gammal medisinplante med tradisjonar heilt tilbake til antikken, der han vart nemnd i greske skrifter så tidleg som på 600-talet fvt. Så vel respektert var urta i Romarriket, at Plinius den eldre (23–79 evt.) tilrådde å bere ein amulett med portulakk til kvar tid for å halde all vondskap og sjukdom borte.

Innan folkemedisinen har portulakk blitt brukt mot mellom anna feber, rus, diaré, blod i urinen og urinvegsinfeksjon. Han har også blitt brukt som blodstillande middel, og skulle vere bra for auga og ømt tannkjøt.

• portulakkfamilien