close
Ir para o conteúdo

Job

Origem: Wikcionário, o dicionário livre.

Africâner/Africânder

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo)
  2. (Cristianismo)

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. emprego, profissão
  2. tarefa:
    • Ich hab’ ’nen Job für dich: Rasenmähen! (Tenho uma tarefa para você: aparar a grama!))

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do inglês job (en).

Pronúncia

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Liburu Jobren) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Levr ar Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Llibre de Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Velho testamento: GènesiÈxodeLevíticNombresDeuteronomiJosuèJutges • Rut • SamuelReisCròniquesEsdresNehemiesTobiesJuditEsterMacabeusJobSalmsProverbisEclesiastèsCàntic dels CànticsSaviesaEclesiàstic / SiràcidaIsaïesJeremiesLamentacions • Baruc • EzequielDanielOseesJoelAmósAbdiesJonàsMiqueesNahumHabacucSofoniesAgeuZacariesMalaquies


Novo testamento: MateuMarcLlucJoanFets dels ApòstolsRomansCorintisGàlatesEfesisFilipencsColossencsTessalonicencsTimoteuTitusFilemóHebreusJaumePereJoanJudesApocalipsi

 

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Basahon sa Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Jobs Bog) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Variantes

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Joba knjiga) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Libro de Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Jobsbók) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Antigo Testamento/Velho Testamento: Fyrsta Mósebók • Onnur Mósebók • Triðja Mósebók • Fjórði Mósebók • Fimta Mósebók • Jósva • Dómarunum • Rutt • Sámal • Fyrsta Kongabók • Onnur Kongabók • Fyrsta Krønikubók • Onnur Krønikubók • EzraNehemiasEsterJobSálmarnir • Orðtøk Sálomons • Prædikarin • Hásongurin • EsaiasJeremia • Sorgarsongirnir • Ezekiel • Dánjal • HoseasJóelAmosObadiasJónasMikaNahumHabakkukZefaniasHaggai • Sakaris • Malakias


Novo Testamento: Mats • MarkusLukasJóhannes • Ápostlasøgan • Róm • Korint • Galatia • Efesusbrævið • Filippibrævið • Kolossebrævið • Tessalonikabræv • TimoteusTitus • Filemonsbrævið • Hebreararbrævið • Jákup • Petur • JóhannesJudas • Opinbering

 

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Jobin kirja) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Livre de Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Pronúncia

[editar]

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Boek fan Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Antigo Testamento/Velho Testamento: GenesisExodusLeviticusNumeriDeuteronomiumJozua • Rjochters • Ruth • Samuël • Keningen • Kroniken • EzraNehemiaEsterJobPsalmenSpreuken • Preker • Heechliet • JesajaJeremia • Kleilieten • EzechiëlDaniël • Hoséa • JoëlAmosObadjaJonaMichaNahumHabakukSefanjaHaggaiSacharja • Maleächy


Novo Testamento: Mattéus • MarkusLukas • Jehannes • Hannelingen fan de Apostels • RomeinenKorintiërs • Galatiërs • Efeziërs • Filippiërs • Kolossers • Tessalonikers • Timóteüs • TitusFilémonHebreeërsJakobusPetrus • Jehannes • Judas • Iepenbiering

 

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Llyfr Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job próprio

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (boek Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job próprio

  1. (Religião, Bíblia)
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Book of Job) do Velho Testamento

Expressões

[editar]
  • Job's confort: amigo de Jó, alguém que, tentando ajudar ou aconselhar, acaba causando maior estresse:
    Only a Job's comforter would try to argue that yesterday's stock fall announcement could bring anything good. (Só um amigo de Jó mesmo para tentar argumentar que o anúncio de ontem sobre a queda da bolsa traria algo de bom.)
  • Job's news: notícias muito ruins
  • patience of Job: paciência de Jó

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Pronúncia

[editar]

Estados Unidos

[editar]

Reino Unido

[editar]

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Libro de Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Velho testamento: GenesisExodoLeviticoNumerosDeuteronomioJosueJudicesRuthSamuelRegesChronicasEsdraNehemiaTobithJudithEstherMaccabeesJobPsalmosProverbiosEcclesiasteCantoSapientiaEcclesiastico / Siracide / SirachIsaiaJeremiaLamentationesBaruchEzechielDanielOseaJoelAmosAbdiaJonaMicheaNahumHabacucSophoniaHaggaiZachariaMalachia


Novo testamento: MattheoMarcoLucaJohannesActos del ApostolosRomanosCorinthiosGalatasEphesiosPhilippensesColossensesThessalonicensesTimotheoTitoPhilemonHebreosJacoboPetroJohannesJudaApocalypse

 

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Jobsbók) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Agbalẽ Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Book Jobs) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Lioar Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Jobs bok) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Beuk o Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job masculino

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Religião, Bíblia) Livro de Jó, (Jobs bok) do Velho Testamento

Declinação

[editar]

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Libro ng Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Libro han Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]

Substantivo

[editar]

Job

  1. (Antropônimo) nome próprio masculino;
  2. (Cristianismo) Livro de Jó, (Boek van Job) do Velho Testamento

Etimologia

[editar]
Do latim Iobus (la).

Ver também

[editar]

No Wikcionário

[editar]