null
Wygląd
null (język angielski)
[edytuj]- znaczenia:
rzeczownik
przymiotnik
czasownik
- (3.1) zerować
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
null (język estoński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- odmiana:
- (1.1) null, nulli, nulli
- składnia:
- kolokacje:
- (1.1) nullenergia, nullkoht[1]
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
null (język farerski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj nijaki
- odmiana:
- (1.1)
przypadek liczba pojedyncza liczba mnoga formy nieokreślone mianownik null null biernik null null celownik nulli nullum dopełniacz nuls nulla formy określone mianownik nullið nullini biernik nullið nullini celownik nullinum nullunum dopełniacz nulsins nullanna
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- (1.1) zobacz też: Indeks:Farerski - Liczebniki
- źródła:
null (język łaciński)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- (1.1) nic
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
null (język niemiecki)
[edytuj]- znaczenia:
liczebnik główny
- (1.1) zero
przymiotnik
- przykłady:
- (1.1) Jetzt war es fünf vor zwölf und die zwei mussten wieder bei null beginnen.[2] → Teraz było za pięć dwunasta, a ci dwaj musieli znowu zaczynać od zera.
- (2.1) Ich habe null Bock auf diese Party. → Mam zero ochoty na tę imprezę.
- (2.1) Er hat doch null Ahnung. → On ma przecież zero pojęcia.
- (2.1) Er hat doch null Ahnung. → On nie ma przecież (żadnego/zielonego) pojęcia.
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- rzecz. Nullen n, Null ż, Nullung ż
- czas. nullen
- tem. słow. Null
- licz. porz. nullter
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- Słowo null jako liczebnik główny lub w funkcji przymiotnika pisze się w jęz. niemieckim z reguły małą literą[3].
- źródła:
- ↑
Hasło „Przymiotniki nieodmienne w języku niemieckim” w: pl.wikibooks.org. Dostęp 12.04.2026. - ↑ Duden online, 22.08.2010
- ↑ Wikibooks.pl, Pisownia liczebników dużą lub małą literą, dostęp 30.12.2025.
null (język norweski (bokmål))
[edytuj]- wymowa:
- ⓘ
- znaczenia:
liczebnik główny
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „null” w: Bokmålsordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.
null (język norweski (nynorsk))
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Hasło „null” w: Nynorskordboka, Språkrådet og Universitetet i Bergen.
null (język romansz)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
liczebnik główny
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
null (język węgierski)
[edytuj]- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- etymologia:
- uwagi:
- źródła:
null (język wilamowski)
[edytuj]- zapisy w ortografiach alternatywnych:
- wymowa:
- znaczenia:
rzeczownik, rodzaj żeński
liczebnik główny
- (2.1) zero
przymiotnik
- przykłady:
- składnia:
- synonimy:
- antonimy:
- hiperonimy:
- hiponimy:
- holonimy:
- meronimy:
- wyrazy pokrewne:
- związki frazeologiczne:
- uwagi:
- źródła:
- ↑
Józef Latosiński, Monografia miasteczka Wilamowic: na podstawie źródeł autentycznych: z ilustracyami i mapką, Drukarnia Literacka pod zarządem L. K. Górskiego, Kraków 1909, s. 297.