font
Occitan
Etimologia
Del latin fons, fontis
Prononciacion
- /ˈfun/
- França (Bearn) - Lengadocian : escotar « font »
Nom comun
font femenin (lengadocian)
| Declinason | |
|---|---|
| Dialècte : lengadocian | |
| Singular | Plural |
| font | fonts |
| [ˈfun] | [ˈfuns] |
.jpg)
- Endrech ont l'aiga sosterranha sortís a la superfícia de la tèrra.
- Mas quand tornèt a el, s'avisèt que prèp d'el rajava una font clara, una polida font qu'una orma solombrava. «Tres palometas blancas», (Andrieu Lagarda)
- Construccion de pèira, de fèrre o d'autre material, provesida d'una o mai d'una canèla per ont raja l'aiga.
- De nòstre pòst d'observacion vesèm tanben los jovents que qualques còps se van sèire suls bancs de la plaça. Per temps de vacanças escolaras, s'amassan totes sus la mureta de la font per charrar. «Fotuda planeta !» (Sèrgi Viaule)
- (figurat) Origina d'una informacion.
Derivats
Variantas dialectalas
Sinonims
font gisclaira
font canalizada
Locucions derivadas
Traduccions
| font gisclanta | |
|---|---|
|
| |
| font publica | |
|---|---|
| |
Catalan
Etimologia
Del latin fons, fontis
Prononciacion
- Oriental: central /ˈfɔn/, gironés /ˈfon/; balear /ˈfɔnt/, {{pron|ˈfɔn/ septentrional /ˈfun/
- Occidental: nord-occidental /ˈfɔn/, valencian /ˈfɔnt/, /ˈfɔn/
Nom comun
font femenin
| Declinason | |
|---|---|
| Singular | Plural |
| font | fonts |
Francés
Prononciacion
/fɔ̃/
Forma de vèrb
font
- Tresena persona del singular al present de l'indicatiu de faire.
