minimum

Solum minimum Linguae multae
ab hac subpagina tractatur.
Vide etiam s.v. Minimum.

Discretiva

minimum dictio est in variis linguis:

Forma	Modus flexurae	originis
minimum	casus accusativus singularis · genus masculinum	adiectivi minimus (parvus superlativus)
minimum	casus nominativus singularis · genus neutrum	adiectivi minimus (parvus superlativus)
minimum	casus accusativus singularis · genus neutrum	adiectivi minimus (parvus superlativus)
minimum	casus vocativus singularis · genus neutrum	adiectivi minimus (parvus superlativus)

API: /ˈmi.ni.mum/

Syllabificatio phonetica: mi·ni·mum — morphologica: min-im-um

antiq.

class.

I

II

III

IV

V

VI

VII

VIII

IX

X

XI

XII

XIII

XIV

XV

XVI

XVII

XVIII

XIX

XX

XXI

saec. I. (ca. 78 p.C.n.)

Nunc relicto mundi ipsius corpore reliqua inter caelum terrasque tractentur. summum esse quod vocant Saturni sidus ideoque  minimum  videri et maximo ambire circulo ac tricesimo anno ad brevissima sedis suae principia regredi certum est, omnium autem errantium siderum meatus, interque ea solis et lunae, contrarium mundo agere cursum, id est laevum, illo semper in dextra praecipiti. —Naturalis historia Plinii ^[1]

saec. XIX.

lllud quoque rationi consentaneum evenit, ut in numero versus  minimum  sit terminus; progrediendo autem ad plus, semper omnis multitudo superetur. In magnitudinibus vero contrarium fit: nam in progressu ad  minimum  omnis magnitudo superatur; in progressu autem ad maius, non est magnitudo infinita. Causa vero est: quia unum est individuum, quidquid unum sit, ut homo est unus homo, non multi. Numerus autem est plura uno, et quanta quaedam. Quapropter necesse est, in individuo consistere. Duo namque aut tria sunt nomina paronyma: itidemque quilibet alius numerus. —Aristotelis Physica Bussemakeri ^[2]

Vide etiam: → minimum (Vicicitatio)

↑ Gaius Plinius Secundus, Naturalis historiae libri XXXVII. (Teubner, Lipsiae 1892-1909). Bibliotheca Augustana: Liber secundus: Cosmologia, cap. 6, [32] — minimum
↑ Ulco Cats Bussemaker, Aristotelis Physica. Aristotelis Naturalis Auscultatio Libri VIII, Firmin Didot, Paris 1854. (Universitas Turicensis): Liber III, capitulum VII, [2] — minimum