sublokator

Polish

Etymology

Etymology tree

Proto-Indo-European *upó

Proto-Italic *supo

Latin sub

Latin sub-lbor.

Polish sub-

German Lokatorbor.

Polish lokator

Polish sublokator

From sub- + lokator.

Pronunciation

• IPA^(key): /su.blɔˈka.tɔr/

• Audio:

  (file)

• Rhymes: -atɔr
• Syllabification: su‧blo‧ka‧tor

Noun

sublokator m pers (female equivalent sublokatorka)

1. paying guest

Declension

Declension of sublokator

	singular	plural
nominative	sublokator	sublokatorzy/sublokatory (deprecative)
genitive	sublokatora	sublokatorów
dative	sublokatorowi	sublokatorom
accusative	sublokatora	sublokatorów
instrumental	sublokatorem	sublokatorami
locative	sublokatorze	sublokatorach
vocative	sublokatorze	sublokatorzy

Derived terms

adjective

• sublokatorski

noun

• sublokatorstwo

Further reading

• “sublokator”, in Wielki słownik języka polskiego‎^[1] (in Polish), Instytut Języka Polskiego PAN
• “sublokator”, in Polish dictionaries at PWN‎^[2] (in Polish)