close
Ir al contenido

Terrazo

De Biquipedia
Image Iste articlo ye en proceso de cambio enta la ortografía oficial de Biquipedia (la Ortografía de l'aragonés de l'Academia Aragonesa d'a Luenga). Puez aduyar a completar este proceso revisando l'articlo, fendo-ie los cambios ortograficos necesarios y sacando dimpués ista plantilla.
Image
Detalle en primer plan d'un pavimento de terrazo.

O terrazo[1] ye un material de construcción feito per o procedimiento conglomeración, mezclando-ie brozolas y tricallas de piedras, mas que mas mármol chunto con o cemento que fa de conglomerador. Ye un material de baixo coste de producción y una graniza resistencia y per ixo ha teniu un emplego bien gran en a construcción, chunto con as ceramicas y o gres.

O suelo de terrazo fue emplegau en primerías en Venecia en o sieglo XV, como forma d'aproveitar os ixallos de a construcción cuan se treballaba con o mármol. A etimolochía d'a parola mármol deriva de a parola italiana "terrazza" que ye derivada de o latín terracĕus (tierra).

A composición orichinal, de o terrazo yera nomás archila mezcluziada con brozolas y tricallas de marmol. Dimpuesas con o procedimiento de o pulimentau, se fa fer que tenese menor asprura y mayor fineza. En zaguerías, os fedors paroron cuenta que fotendo-ie leit de craba, l'aspecto de o suelo se feba apaixiu a o mármol, alavez empecipioron a foter leit en as mezclas.

Hue, o mármol contina sendo l'arido de referencia ta fabricar terrazo, encara que tamién se i fica belatro tipo de piedra. Como aglomerant s'emplega cemento blanco, u con belatro pigmento u tinturas. En os zaguers anyos, s'emplega bien a sobén resina epoxi, y en menor mida atres compuestos quimicos como látex u resinas de polièster.

Ixa composición de o terrazo, que ye prou apaixida a la de o fornigón, ha feito que seiga un material de construcción tanto ta exteriors como interiors que contina emplegando-se chunto con atros nuevos materials de contrucción.

Referencias

[editar | modificar o codigo]
  1. (an) Diccionario aragonés-castellano-catalán. Estudio de Filología Aragonesa. Edacar num. 14. Zaragoza. Edicions Dichitals de l'Academia de l'Aragonés. ISSN 1988-8139. Octubre de 2024 (accesible vía web).