close
Przejdź do zawartości

HPFS

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii

High Performance File System (w skrócie HPFS)– system plików bez księgowania stworzony na potrzeby systemu operacyjnego OS/2[1], po raz pierwszy zastosowany w roku 1989 w OS/2 1.2. W przeciwieństwie do starszego FAT od początku tworzony był z myślą o dyskach twardych. Z tego systemu wywodzi się NTFS.

HPFS obsługuje długie nazwy plików (do 256 znaków)[1], rozpoznaje małe i duże litery, umożliwia używanie znaków narodowych. Maksymalny rozmiar partycji to 2 TB, pliku 2 GB.

Zobacz też

[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

[edytuj | edytuj kod]
  1. a b Marcin Frelek. 32-bitowy Napoleon. „Bajtek”. 1/95 (113), s. 29-31, styczeń 1995. [dostęp 2026-03-14]. 

Linki zewnętrzne

[edytuj | edytuj kod]